mikham tallafi bokonam cheshmaye to yadam miad mikham beram az pishe to sedaye to bazam miad chera velam nemikoni chera nemizari beram boro ke man khaste shodam mibini taghat nadaram ye roz talafi mikonam harchi badi kardi be man in hame bi vafaiea javabe khobi bod be man harchi sabori mikonam migam ye roz dorost mishe che ghadr bayad bebakhshamet in ke zendegi nemishe

سپیده دم
نم نم بارون و پرواز
یه حس غریب آواز
یه بهانه واسه آواز
ای
عـــشـــق مــن
اوج پــائــــــیــــز
شد با تو بهارم
تا مرز عشــــق
من بایـــد ببارم
وقتی باشــــی
تا ابد تــــو یارم
یه شب
تو خــــواب دیــــدم
که تــوی آسمـــون
تــوی دســـتای تو
شدم رنگین کمون
هفت رنــگ آشــنا
منـــم در یـــــاد تو
اگه باشــی با من
منـــم در یاد تــــو
طلوع کن
تــــا ای خـــورشـــیــــــد طـــلائـــــــی
از پشت ابـــرا قلبمـــو نگــــــاه کـــــن
تویی که حس عشقی روی لب هام
منو تا عشق با خـود هم صــدا کـــن

نگاهم که کـــردي دلــم پر گرفـــت
دلـــم غـربــــت زنـــگ آخــر گرفت
نگاهم که کردي سکوتم شکست
درون دلم عشق گويــي شکست
نگاهــم که کــــردي زمان صبر کرد
دل آســمـــــــان را پـــــر ابـــــر کرد
و بعــــــد از نگــــــاه تو باران گرفت
و عشقي درون تنـــــم جان گرفت
نگاهــــم کـــن و بــاز با مـــن بمان
تو حــــرف دل بـــي کســم را بدان
نگاهم کــن اي زندگــي بخش من
و با قلبــــم از عشــــق حرفي بزن

همه‌ي شعرام ماله تو

تويي كه نديدمت

نمي دونم اسمت چيه

ولي به دنباله توام

تو كوچه هاي بي كسي

كودوم خونه ماله توه

كجا بايد در بزنم

اسمتو چي صدا كنم

پس كي مياي به ديدنم

ماله كدوم محله اي

محله‌ي خواب و خيال؟

ميشه واس يه ثانيه

تو رؤياي شبم بياي؟

شايد تو كوچه‌ي غمي

مثل خودم دربه‌دري

شايد توام دنباله من

به هر دري سر مي زني

كي ميشه پيدات بكنم

خيليه حرفاي دلم

آينه ديگه خسته شده

ميگه باهاش حرف نزنم

توي سكوته لحظه هام

پرنده پر نمي زنه

منتظرم تا تو بياي

تا اين دلم حرف بزنه

مي خوام به جز حرف زدنم

سنگ صبوره تو بشم

حرفاي قلبتو بگي

بريزن اشكاي چشم

دستاي ناز تو كجاست

پاك كنه اشكاي منو

كاش تا ابد گريه كنم

اگه قراره پاك كني

تو اشكاي رو گونمو

اين روزا عادت همه رفتن ودل شكستنه
درد تموم عاشقا پاي كسي نشستنه
اين روزا مشق بچه ها يه صفحه آشفتگيه
گرداي رو آينه ها فقط غم زندگيه
اين روزا درد عاشقا فقط غم نديدنه
مشكل بي ستاره ها يه كم ستاره چيدنه
اين روزا كار گلدونا از شبنمي تر شدنه
آرزوي شقايقا يه شب كبوتر شدنه
اين روا آسمونمون پر از شكسته باليه
جاي نگاه عاشقت باز توي خونه خاليه
اين روزا كار آدما دلهاي پاك رو بردنه
بعدش اونو گرفتن و به ديگري سپردنه
اين روزا كار آدما تو انتظار گذاشتنه
ساده ترين بهونشون از هم خبر نداشتنه

---

                           به نسیمی که گذر خواهد کرد

                           به شهابی که درخشید به شب

                           به شب روشن و پاک

                           به سپیدار بلند

                           به برستو که غمین ترک کند لانه ی خویش

                           به شرابی که به بیمانه ی تو می رقصند

                           وتو را مست کند شب همه شب

من به هر کوچه که تو می گذری

کوچه هایی که بر از خاطره است

به همه خواهم گفت:                

                              که تو را دوست دارم  که تو را دارم دوست   

به ياد آرزوهايي كه ميميرند سكوتي ميكنم سنگينتر از فرياد.....

مدتهاست كه دنبال معني بي مفهوم عشقم . چيست اين عشق؟ كه هر كس از راه ميرسد اداعايش ميكند. دليل عاشق شدن چيست ؟ و چطور ميتوانم آن را مزه كنم در صورتي كه حتي معني اش را نمي دانم. كمي كه بيشتر مي انديشم و واژه عشق را در ذهن حلاجي ميكنم تنها به اين نكته ميرسم كه عشق فقط لايق يكيست: {خدا}

برای داشتن عشقت همه جونم آرزو شد

تا نفس کشيدی انگار نفسم بريد تو سينه

ابرو باد و دريا گفتن حس عاشقی همينه

ديگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

لحظه های بی تو بودن می گذر اما به سختی

دل تنها و غريبم داره اين گوشه می ميره

ولی حتی وقت مردن باز سراغتو می گيره

توي يك نامه نوشتم : همه زندگيم شدي تو

تو جوابم دادي اما : زندگي هست ، اما بي تو

من نوشتم كه : يه روزي دل را باختم توي چشمات

تو به من مي گي كه : اون روز هوسي بوده تو چشمات

من نوشتم كه : هوس هم ،‌مي تونه يه عشق پاك شه

تو نوشتي : زندگي هم ، مي تونه بي تو بنا شه

من نوشتم كه :‌شدم آب ، همچو شمعي رو به دريا

تو نوشتي : خسته ام من ، رفته اي ديگه ز يادا

من نوشتم : اما اينجا ، همه ياد تورو كردن

تو نوشتي : اينه دنيا ، دل به ديگري سپردن

من نوشتم : چه كنم من ، كه بشي تو يار خونم

تو نوشتي : زندگيتو ، يه كتاب كن تا بخونم

من نوشتم كه : كتابه ، زندگيم همش تو هستي

تو نوشتي : كه دروغه ، حالا حتماً ديگه مستي

من نوشتم :‌آره مستم ، مستِ اون چشماي نازت

تو نوشتي : تو دروغي ، بسه ديگه نمي خوامت

من نوشتم كه : مي ميرم اگه گفتي « نمي خوامت »

تو نوشتي : نمي خوامت ، نمي خوامت ، نمي خوامت

من نوشتم با تمنا : ديگه بس كن كه شدم اب

تو نوشتي : اين سرابه ، زندگيتو نده بر آب

من نوشتم كه : سرابم واسة من يه اميده

تو نوشتي كه :‌ديوونه ، اين اميده نا اميده

من نوشتم : نگو اينو ،‌من اميدم به جوابت

تو نوشتي : اين جوابت ، من كه گفتم ..... نمي خوامت

من نوشتم : اشكاي من ، شده بدرقة راهت

تو نوشتي : عاشقي كن ، بگذر از من با نگاهت

من نوشتم : عاشقم من ، عاشق يه لحظه با تو

تو نوشتي : خسته ام من ، خسته از حكايت تو

من نوشتم كه : مي خونم من لالايي واسه خوابت

تو نوشتي كه جدايي ، بهترين داروي خوابت

من نوشتم كه : جدايي ، مي شكنه قلبمو جانا

تو نوشتي : چه كنم من ، اين يه رسمه توي دنيا

من نوشتم : حالا كه تو ، داري مي ري بهترينم

منم از غصه مي ميرم ، تا كه دوريتو نبينم

در عصري که دوست داشتن نايابترين ارزاني
خداست،

من تو را تا بي نهايت دوست ميدارم

بی وفا

دنیا را بد ساخته اند...

کسی را که دوست داری تو را دوست ندارد.

کسی را که تو را دوست دارد تو نیز دوستش نداری.

و این رنج است!

و من بی قرار تو

از هر چه قرار است غیر تو باشد خواهم گذشت 

آی نگاه کن زیر بات                   زیر بات افتاده دل

ای به دل آتیش نزن                   عشق تو امیدشه

غم شده مهمونه دل                 چه عزیزی بیششه

ساده دل هرگز نمی گفت از شب و شب قصه ی بی خوابیاش

ساده دل فهمیده بود توی عاشقی صادق نمی مونی باهاش

یه شب عاشق تر شد راهیه میخونه شد

باده خورد  و   گریه کرد  عاقبت دیونه شد

بشت خونت اومدش         سر به دیوار ا زدش

عاشق عشق تو بود        با همه خوب و بدش

ساده ددددددل دیونه شد

   به او که قلبش به وسعت دریاییست

   که قایق کوچک دل من در آن غرق شده است

   به او که مرا از این زمین خاکی

  به سرزمین نوروشعروترانه برد وچشمانم را به دنیایی پر از زیبایی باز کرد

                                                                                                          به او بگویید.........................

به كي بگم كه دوريت ، خوابِ شبام رو برده

همين روزاست بهت بگند ، چشم انتظارت مُرده

به كي بگم كه غمهات حسابي داغونم كرد ، واسه ي دوري از تو خسته و حيرونم كرد

كي باورش ميشه من ، خون آبه گريه كردم ، عمر و جووني هام رو به جاده هديه كردم

گلهاي ياس و مريم ، شاهد اين گذارند ، مي خوام كه زندگي كنم ، اگه اونا بذارند

مي دونه خيلي پيرم مي خواد باهم بجنگه

دنيا حسابي مارو دور خودش دو اونده

دوستت دارم

با صداقت امیانه

نمي نويسم .... چون مي دانم هيچ گاه نوشته هايم را نمي خواني! حرف نمي زنم .... چون مي دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي! نگاهت نمي کنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي بيني! صدايت نمي زنم ..... زيرا اشک هاي من براي تو بي فايده است! فقط مي خندم ...... چون تو در هر صورت مي گويي من ديوانه ام...

امشب این خانه عجب حال و هوایی دارد

توي آسمون عشقم
غير تو پرنده‌اي نيست
روي خاموشي لبهام
جز تو اسم ديگه‌اي نيست

توي قلب من عزيزم
هيچ كسي جايي نداره
دل عاشقم به جز تو
هيچ كسي رو دوست نداره

گريه کردم تا بدونی زندگي بي غم نميشه اگه دستامو بگيری از غرورت کم نميشه ساکت و صبور و عاشق وقتي حوصله نداری، پيش حرفاي دل من حرف عشق و کم مياری لحظه هام تلخ و حقيرن وقتي قهری با دل من کاش چشات يه جاده ميزد از دل تو تا دل من....

عاشق نشدی وگرنه می فهمیدی                                پاییز بهاریست که عاشق شده است

بسازم خنجری نیشش ز پولاد                         زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

                                          نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

                                          گلویم سوتکی باشد بدست کودکی گستاخ و بازی گوش

و او یکریز پی در پی                  دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند در من سکوت مرگبارم را

زندگي چون گل سرخ است

  پر از خار

       پر از برگ

             پر از عطر لطيف

                 يادمان باشد اگر گل چيديم

                         عطر و برگ و گل وخار

                                همه همسايه ديوار به ديوار هم هستند

برايم نوشت: هيچ وقت عاشق نشو،

          زيرا که تنها به دنيا آمده اي و تنهااز دنيا خواهي رفت

       زيرا که عظمت عشق چنان خرد و ناچيزت ميکند که ديگر

        حتي صداي خرد شدن استخوانهايت را هم نخواهي شنيد

            ولي اگر عاشق شدي: تنها يک نفر را دوست بدار

                          بخند و گريه کن و قدم بردار